Behemoth maakt black en death metal in Polen, een erg conservatief en religieus land. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat de groep regelmatig in aanvaring komt met religieuze groepen, zeker gezien hun antireligieuze boodschap die barst van verwijzingen naar het satanisme. Een paar dagen geleden werd zanger en componist Nergal veroordeeld voor het 'krenken van religieuse gevoelens'. Inderdaad: een strafbaar feit in Polen.
De aanleiding is een foto die Adam 'Nergal' Darski in 2019 deelde waarin hij een afbeelding van de heilige maagd vertrapte. Hij werd aangeklaagd door ultraconservatieve groepen als Ordo Iuris en Towarzystwo Patriotyczne (Patriotische Gemeenschap) en werd veroordeeld tot een boete van 15.000 złoty (ongeveer 3300 euro), maar gaat nog in beroep tegen de veroordeling. In 2018 werd Behemoth ook al eens vervolgd omdat ze het nationaal embleem van Polen zouden beledigd hebben in de artwork van hun toenmalige tournee. Ze riskeerden één jaar gevangenis, maar er werd uiteindelijk afgezien van rechtsvervolging.
Het Portugese Moonspell beloofde een plaat over de aardbeving van Lissabon in 1755, en ze hebben woord gehouden. De plaat ligt vanaf november in de winkels, en er is een video uit voor het nummer 'Todos Os Santos', oftewel 'Alle heiligen' of 'Allerheiligen'. De aarbeving heeft niet enkel vele mensenlevens gekost, hij heeft ook een groot en langdurig debat veroorzaakt over de rechtvaardigheid van god. Van de verlichtingsfilosofen tot de kritische school, allen hebben over de aardbeving en haar gevolgen geschreven. Maar de plaat gaat niet enkel over geschiedenis, het gaat ook over vandaag. 'Of het nu om 1755 gaat of over 2017, alle heiligen zullen niet genoeg zijn om ons te redden', verklaarde zanger Fernando Ribeiro. De groep grijpt voor de gelegenheid terug naar hun Portugese moedertaal, maar gelukkig bevat de video voor 'Todos Os Santos' de tekst zowel in het Portugees - voor hen die de taal willen oefenen - als in het Engels.
Het lijkt wel of we de afgelopen jaren vooral nieuws kregen van zijprojecten van leden en ex-leden van Cradle of Filth. Daar komt vandaag verandering in, want 'Cryptoriana - The Seductiveness Of Decay' - de twaalfde cd van de Britten - komt vandaag uit. Zeggen dat Cradle of Filth een voorkeur heeft voor zwarte romantiek is een open deur inslaan, maar als u hoort dat men voor de nieuwe cd inspiratie heeft gehaald bij E.F Benson, Sir Arthur Conan Doyle, H.Rider Haggard, Oscar Wilde, Arthur Machen en Algernon Blackwood, dan weet u al meer. Dani Filth verklaarde dat 'Cryptoriana' verwijst naar de obsessie van de victorianen met het bovennatuurlijke, terwijl de ondertitel 'The Seductiveness of Decay' de aantrekkingskracht van de dood en het aanslepend proces van zelfvernietiging moet samenbrengen. We geven u als smaakmaker de video voor 'Heartbreak and Seance', maar weet dat er ook lyric-video's bestaan voor de nummers 'You Will Know The Lion By His Claw' en 'Achingly Beautiful'.
Satan was een tijdje uit het nieuws verdwenen. De laatste keer dat wij van hem hoorden zat hij in de aars van Mauro (maar dat was nog in tijden van Evil Superstars). Maar hij is nu helemaal terug, althans volgens een lid van de burgerraad in het Nederlandse Amstelveen. Satan heeft de vorm aangenomen van black metal-bands Carach Angren, Monolith Deathcult en Tragacanth, en die willen in Amstelveen optreden op - godbetert - kerstavond. Als het van Henk Stoffels van de ChristeUnie aankomt zal dat feestje mooi niet doorgaan. Hij wil de schaapjes behoeden voor 'duistere invloeden', terwijl kertsmis net een 'feest van licht' moet zijn. 'Het is bekend dat heavy metal-bands satanisten zijn, of in elk geval vanuit die hoek... Ze komen in ieder geval niet uit een kerkkoor.' De ChristenUnie zal voorstellen om de subsidies voor de zaal P60 te herzien en dergelijke optredens in de toekomst onmogelijk te maken. Met slechts één gemeenteraadslid is de kans klein dat ze daarin slagen. De groepsleden van Carach Angren zelf houden het hoofd koel bij de hele commotie, en zijn de heer Stoffels vooral dankbaar voor de publiciteit, een 'godsgeschenk' als het ware, die black metal-bands maar zelden te beurt vallen.
Ik die er doorgaans prat op ga een hekel te hebben aan alles wat oranje kleurt, moet deze keer toegeven dat ik verbijsterd ben door de hoes van de nieuwe Alkerdeel. Niet alleen omdat het visueel heel sterk is, maar ook omdat het de essentie van de nieuwe plaat van de Zomergemnaars perfect weergeeft. ‘Lede’ klinkt alsof de duivel een vettige, stinkende scheet recht in uw gezicht lost, en wees gerust dat die stank niet meteen zal verdwijnen.
En toch moeten we u aanraden om uw oor te luister te leggen bij dit viertal, zeker als u kickt op black metal, doom en sludge. Ik moet toegeven dat dit mijn eerste kennismaking is met Alkerdeel, maar wat een kennismaking… Vriend en vijand zijn het blijkbaar eens dat ‘Lede’ het voorlopig meesterwerk van de groep is. De plaat ziet de groep ook wegebben van drones en sludge en de richting uitgaan van zware black metal met progressieve tintjes. (Producer Frederic Segers van progrockers Stadt zal dat laatste zeker niet ontmoedigd hebben.)
De vorige volledige cd van de groep - ‘Morinde’ - dateert alweer van 2012, en als ik de vergelijking maak lijkt het geluid hier nog iets beter. Vrees niet als je dit leest. ‘Lede’ klinkt nog steeds ranzig en vuig, en de muziek is zoals steeds volledig live opgenomen in één enkele sessie. Over de rochelende grunts van zanger Jeroen Pede - ook verantwoordelijk voor de prachtige hoes en poster bij de cd - zal ik de fans niet horen klagen, net zomin als over de giftige gitaren en de knallende drums. En de bas brengt melodische accenten die kenmerkend zijn voor het geluid van Alkerdeel.
De plaat bevat 5 nummers, maar eigenlijk maken de eerste drie nummers gewoon deel uit van een lange compositie ‘Regardez ses yeux’. Het tweede deel van het drieluik bevat een dialoog uit de film ‘Martyrs’ uit 2008, dat wellicht een deel van de inspiratie van de groep onthult. Na deze lange, enigszins psychedelische excursie krijgt u met het titelnummer een staaltje rechtoe-rechtaan black metal van de meest agressieve soort. Het slotnummer ‘Gråt Deleenaf’ verscheen eerder op één van de split-cd’s die Alkerdeel de afgelopen jaren gemaakt heeft, en is een uitgestrekt nummer dat evolueert van atmosferische geluiden naar psychedelische metal en waar ook ConSouling-labelgenoot Gnaw Their Tongues deelplichtig aan is.
Wellicht voelt een stinkend en vuil muzikaal modderbad niet voor iedereen aan als een op te doene ervaring, maar ik heb het gevoel dat het beluisteren van ‘Lede’ net een veel grondigere zuivering inhoudt dan u van vele ‘propere’ muziek kan verwachten.
Heyhey, eens iets anders dan een gewone cd. Een cd met een stripverhaal, die beiden hetzelfde verhaal vertellen… Een ongebruikelijke demarche, maar één waar we volledig achter kunnen staan, en al zeker als het op de uitmuntende manier gebeurt waarop Skeptical Minds en Alain Poncelet het hier doen.
Een meisje heeft een rare droom, en stelt zich vragen over de betekenis ervan. Het meisje is eenzaam en wanhopig. Gelukkig is er haar grote liefde, maar die heeft ze al een tijdje niet meer gezien. Gelukkig is er de natuur, waar ze zich kan ontspannen. Al ontspint zich daar tijdens een wandeling de nachtmerrie. Allerhande monsters omringen haar en confronteren haar met haar diepste angsten…
Het hele verhaal gaan we u niet vertellen. Wel dat er een echte wisselwerking was tussen de groep en de tekenaar. De nummers en het script waren eigenlijk al afgewerkt toen Alain Poncelet begon te tekenen. Er werd evenwel zwaar gediscussieerd over de betekenis van de nummers en hoe ze in het geheel zouden passen, zozeer dat sommige nummers aangepast en opnieuw opgenomen werden.
Skeptical Minds had al eerder met Alain Poncelet samengewerkt. Poncelet had het nummer ‘Broken Dolls’ al in een strip verwerkt voor de live-dvd ‘Watch Your Live’. En het concept achter de cd? Dat komt ongetwijfeld uit het brein van Karolina Pacan. Zij had eerder al een dichtbundel uitgegeven met tekeningen van Helcanen Val, die eveneens in een melancholische fantasiesfeer baadde.
Muzikaal is het hier verscheidenheid troef. Uiteraard is de hoofdstijl van de groep gothic metal, en dat liefst aangevuld met een flinke scheut elektronica. Maar om het verhaal goed tot zijn recht te laten komen wordt er van heel wat stijlen gebruik gemaakt. Heel wat stukken zijn eerder atmosferisch, met heel wat piano en strijkers, en soms komen er zelfs absoluut geen gitaren in voor. Maar wees gerust, soms rocken de dame en heren duchtig door.
‘Omega-Thanatos’ was een gewaagd concept, en is naar mijn bescheiden mening één die op een totaal succes uitgedraaid is. Muziek en beeld passen perfect bij elkaar. En daar moeten we eigenlijk nog de prachtige clip voor het nummer ‘Emptiness’ aan toevoegen, dat eveneens in samenwerking met Alain Poncelet werd gemaakt en volledig in het concept van ‘Omega-Thanatos’ past. Een schot in de roos!
Nikan Siyanor Khosravi and Khosravi Arash Chemical Ilkhani van de Iraanse metalgroep Confess zijn aangehouden en vertoeven thans in eenzame opsluiting. Ze riskeren straffen gaande van 6 maanden gevangenis tot... de doodstraf. Hun misdaden: muziek promoten die als satanistisch beschouwd wordt, uitgave van materiaal dat kritisch is voor het systeem, het spelen in een illegale ondergronds groep, antireligieuze teksten schrijven en interviews geven aan verboden buitenlands radiozenders. Allemaal dingen die je hier hoogstens het misprijzen van je buren opleveren, maar dat is niet zo in een theocratie als Iran. Het ergste wat hen kan overkomen is dat ze schuldig bevonden worden aan blasfemie, want dan riskeren ze de doodstraf. Protesteer mee tegen hun aanhouding door de petitie hieronder te tekenen!
Muziek maken op gevaar van je leven? Weinige mensen zullen het ervoor over hebben. AlNamrood doet dat wel. AlNamrood komt uit Saoedi-Arabië, en daar is metal uit den boze, zeker als je bovendien nog eens teksten hebt die zich afzetten tegen maatschappij en religie. Hoe het is om in dergelijke omstandigheden te leven? We vroegen het aan AlNamrood-gitarist Mephisto…
Jullie spelen black metal in Saoedi-Arabië, een extreem religieus en conservatief land. Jullie hebben reeds problemen gehad met de veiligheidsdiensten in jullie land. Indien jullie aangehouden worden riskeren jullie mogelijks zelfs de doodstraf. Jullie houden daarom jullie identiteit geheim en zijn uiterst voorzichtig in jullie communicatie. Hoe groot is het gevaar dat jullie lopen en hoe gaan jullie daarmee om?
Het gevaar is groter dan kolossaal! Een blasfemische groep zijn staat gelijk aan oorlog voeren tegen het ganse land. De islam is de basis van het land en het islamitische regime is het gevestigde systeem van politiek en recht. Bovendien is antireligieus zijn hetzelfde als apostasie, waarop de doodstraf staat in het islamitische recht in Saoedi-Arabië. We hebben hier geen enkel contact met niemand. We houden ons leven extreem geheim.
Jullie platen zijn heel professioneel opgenomen, wat verwonderlijk is voor een groep die in volledig isolement en geheimhouding opereert. Hoe krijgen jullie dat gedaan?
Door een PC en online aangekochte opnameapparatuur te gebruiken. Dankzij het internet kunnen we het geluid deftig opnemen, op een manier die aangenaam in onze oren klink. Er zijn hier uiteraard geen studio’s, want die zijn ‘haram’. Alles wordt thuis opgenomen, in een zeer discrete omgeving, ver van publieke ogen of oren.
Mephisto, je bent het enige constante lid van AlNamrood. De groep heeft verschillende muzikanten zien komen en gaan, vooral zangers. Is dat geen dreiging voor de geheimhouding waarin jullie leven? Hoe creëren jullie contact met potentiële nieuwe groepsleden?
Uiteraard, het is het grootste probleem van AlNamrood… AlNamrood startte als een tweemansproject. Het werd gesticht door de voormalige zanger ‘Mukadars’, die zijn interesse om een midden-oostelijke metal groep met Arabische teksten op te richten deelde met toetsenist ‘Ostron’. Maar toen de zaken ernstig werden zagen sommige leden ervan af, in het bijzonder omdat we dagelijks mensen zien ondergaan omwille van zielige zaken als het posten van een tweet of een foto die de moslimgemeenschap krenkt. Sommige leden vonden het risico niet de moeite waard. De tweede zanger kwam uit de Bahreinse groep ‘Narjahanam’, maar hij was enkel een gastzanger aangezien hij de groep verliet in de loop van de opnames voor het tweede album. De derde zanger was afkomstig uit de groep ‘Thamud’ uit de Verenigde Arabische Emiraten. Hij was eveneens een gastzanger en verklaarde dat hij niet verder kon gaan met AlNamrood. De vierde zanger is Humbaba. Hij is onze huidige zanger en is het meest gemotiveerd om deze strijd verder te voeren.
Sommige mensen hebben gesuggereerd dat jullie eerder uit Syrië zouden komen dan uit Saoedi-Arabië. Wat antwoorden jullie op dergelijke verdenkingen?
Wij geven er geen moer om. We doen wat we willen en zij moeten zelf beslissen wat zij denken. We hebben geen interesse om de ideeën van mensen in eender welke context recht te zetten.
Afgezien van de titels hebben we weinig informatie over jullie teksten. We kunnen evenwel raden dat ze over belangrijke zaken als geschiedenis en filosofie handelen. Waarom houden jullie ze geheim? Zouden ze niet handig zijn voor mensen die jullie muziek willen begrijpen?
Gewoon omdat ze als materieel bewijs tegen ons gebruikt kunnen worden. Tot nu toe vechten we een oorlog in de schaduw uit. Een enkele uitschuiver kan ons in de gevangenis doen belanden, als we daarvoor al niet gedood worden. We hopen dat onze fans hier begrip voor kunnen opbrengen. We kunnen ons dit grote gevaar niet veroorloven enkel om mensen meer inzicht te geven op onze teksten.
Jullie laatste cd ‘Diaji Al Noor’ (duisternis van onrecht) gaat over de verdeling van de samenleving in leiders en slaven. Aan de ene kant zou je kunnen zeggen dat de mensen te onwetend zijn en dus hun statuut als slaven verdienen. Anderzijds zou je de mensen kunnen oproepen om in opstand te komen en hun leven te verbeteren. Kan je ons meer vertellen over hoe jullie deze thematiek benaderd hebben?
Beide scenario’s zijn correct. Mensen zijn zo onwetend dat ze hun leiders verafgoden en deze versterken in hun positie. Religie wordt gebruikt om hun gedachten van de waarheid af te leiden. Slavernij is een tweezijdige equatie: de ene zijde kan niets forceren zonder dat de andere bereid is om het te aanvaarden. Op onze cd beschrijven we dit fenomeen, en het is aan de luisteraars om het te interpreteren, om het te verwerken op de manier die hen het beste past.
Terwijl het westen steeds kritischer wordt ten aanzien van Saoedi-Arabië lijkt het land steeds repressiever op te treden tegen dissidenten. De zaken rond Raif Badawi, Ali Mohammed Baqir al-Nimr en Ashraf Fayadh hebben hier veel verontwaardiging gewekt, en we weten dat er nog meer individuen zijn als hen, wiens namen onbekend blijven. Hoe denk je dat de zaken zullen evolueren?
Ik geloof dat het niets zal uitmaken. Deze mensen worden in het westen misschien gezien als slachtoffers, maar hier worden ze beschouwd als criminelen die de dood verdienen. De zaken gaan zoals de massa het wil, ongeacht de schuld en de onschuld. En de regering heeft het hier zeer sterk gespeeld. De reactie van de massa was zeer gunstig voor de beslissingen van de regering.
In Iran werden twee leden van de metalgroep Confess gearresteerd. Ze kijken op tegen gevangenisstraffen voor ‘misdaden’ als het spelen in een illegale groep en gesprekken voeren met buitenlandse radiozenders. Ze riskeren zelfs de doodstraf indien ze schuldig bevonden worden aan ‘blasfemie’. Wat zijn jullie gevoelens over deze zaak?
We vinden het erg spijtig voor hen. We beeldden ons op een bepaald moment in dat we in hun plaats zouden zijn. Wat zouden we doen? Zijn wij de volgende? Afgezien daarvan kunnen we met onze voeten op de grond blijven. Ik geloof dat als het gevaar tot op dit punt geëscaleerd is, deze mensen de eersten zullen zijn om een vluchtelingenstatuut te krijgen in een land dat het menselijke leven hoog in acht neemt.
Jullie werken momenteel aan een split-cd met de Kirgizische groep Darkestra. Ze spelen eveneens epische en folk geïnspireerde black metal. Wat mogen we ervan verwachten?
Verwacht maar dat het geweldig zal zijn! Op onze zijde van de split hebben we deze keer een ander onderwerp opgenomen. Ons concept is gebaseerd op het Shakespearestuk ‘De koopman van Venetië’ waarin we het onrecht van woekerrente illustreren, en de manier warop de rijken de armen kunnen manipuleren. Muzikaal zullen de nummers zoals gewoonlijk hard zijn, met de unieke AlNamrood-aanpak geleid door de psychotische zang van Humbaba.
Je hebt in verschillende interviews gezegd dat jullie op zoek zijn naar manieren om Saoedi-Arabië te verlaten. Zijn jullie dat nog steeds van plan?
Ja, natuurlijk, maar er zijn een paar moeilijkheden waarover ik het hier niet kan hebben. We weten niet zeker of ze in de nabije toekomst opgelost kunnen worden, maar we blijven hopen. Daar leven we voor.
Het gaat niet goed met Saoedi-Arabië. Internationaal weerklinkt de kritiek op het fanatieke wahhabisme van het regime steeds luider. Het Europees Parlement rijkte de jaarlijkse Sacharovprijs voor de vrijheid van denken aan de Saoedische dissident Raif Badawi, die veroordeeld werd tot 600 zweepslagen en zeven jaar gevangenisstraf wegens belediging van de islam. De Zweedse minister van buitenlandse zaken Margot Wallström stelde de mensen- en vrouwenrechten in het land stevig aan de kaak, waarop het regime de toegang tot het land verbood aan Zweedse zakenmensen, aan Zweedse wapens, en zelfs aan vier dwergzijdeaapjes die vanuit de dierentuin is Stockholm naar Rayadh zouden reizen. Na de aanslagen in Parijs zal die kritiek vanuit het westen zeker niet verstommen.
Maar wat de Saoedische monarchie wellicht nog erger vindt: ook in eigen land distantiëren steeds meer mensen zich van de religieuze waanzin van het regime. Rapporten wijzen aan dat steeds meer Saoedi’s zichzelf in alle stilte tot het atheïsme bekeren. Een studie uit 2012 wees uit dat 5% van de Saoedi’s zich als overtuigde atheïsten beschouwen, en dat aantal zou sindsdien toegenomen zijn. Het theocratische koninkrijk reageert geschokt.
In recente wetgeving die in de eerste plaats tegen de lokale Syriëstrijders gericht is - veel Saoedische jongeren nemen de op school onderwezen jihad letterlijk, gaan vechten tegen de ‘ongelovigen’ in Syrië en komen terug met radicale ideeën om de monarchie omver te werpen - wordt ook atheïsme als een vorm van terrorisme beschouwd. Eigenlijk kan elke vorm van dissidentie - ook vreedzame protesten zoals er de afgelopen jaren wat geweest zijn - onder deze wet vervolgd worden, zoals de terdoodveroordeling van de erg jonge activist Ali Mohammed Baqir al-Nimr bewijst.
Doch er zijn onverschrokken lieden die alle gevaren trotseren om hun afkeer van religie op een ongeoorloofde wijze te uiten. Ontdek Al-Namrood, de Saoedische black metal groep die in het geheim moet opereren omdat ze hun leven riskeren door te doen wat ze doen. De naam ‘Al-Namrood’ wordt vaak vertaald als ‘ongelovige’ (de meest gangbare islamitische term hiervoor is ‘kafir’), maar verwijst eigenlijk naar koning Nimrod. In de christelijke en joodse traditie is Nimrod de man die de bouw van de toren van babel bevool. De naam zou kunnen verwijzen naar het Hebreeuwse woord voor ‘rebel’.
In de islamitische traditie is Nimrod een heerser die een tirannie instelt om het volk van de religie weg te jagen, met als uiteindelijk doel om de religie omver te werpen. Het volk beschouwde onderwerping aan god bijgevolg als een vorm van lafheid, en god besloot om dit te stoppen door verwarring te zaaien - ‘babel’ is het Hebreeuwse woord voor verwarring - door het volk te verdelen in verschillende taalgroepen, zodat ze elkaar niet meer zouden verstaan.
Al-Namrood ontstond in 2008 door een verbond tussen zanger Mukadars en toetsenist Ostron. Ze werden snel vergezeld door gitarist en bassist Mephisto. Hij was het die voorstelde om black metal te spelen en is sindsdien de enige constante in de groep. Alle groepsleden dragen bijnamen, en hun echte namen - of hun foto’s - mogen absoluut niet vrijkomen, uit angst voor vervolging. Vooral de zoektocht naar een zanger bleek een moeilijke, en na meerdere zangers uitgeprobeerd te hebben, werkt de groep thans samen met Humbaba, die zich op formidabele wijze van zijn taak kwijt.
We dienen voor de goede orde te vermelden dat de Saoedische connectie door sommigen in vraag wordt gesteld, en dat er geopperd wordt dat de groep eerder uit Jordanië of Syrië zou opereren. Dit valt uiteraard onmogelijk te achterhalen. Alle communicatie verloopt trouwens door het in Canada gevestigde label Shaytan Production, dat verschillende oosterse black metal en dark ambient groepen herbergt. In feite doet het er ook niet zo toe, het verhaal is best geloofwaardig, en Al-Namrood staat sowieso voor diegenen die in Saoedi-Arabië die het religieuze regime beu zijn en hun toevlucht zoeken in black metal. En die bestaan zeker!
De muziek kenmerkt zich vooral door de verweving van oosterse en arabische elementen in black metal. De composities worden in de arabische toonaard geschreven - die veel meer noten kent - en deels gespeeld op instrumenten als de qanûn en de oud. Daarnaast ontwaren we oosterse percussie-instrumenten en strijkers, al kunnen die ook uit een synthesizer afkomstig zijn. De combinatie doet u misschien aan Orphaned Land denken, maar Al-Namrood is eigenlijk nog een stuk duisterder en agressiever.
De cd - ‘Diaji Al Noor’ (oftewel: duisternis van onrechtvaardigheid) - gaat in op de ongelijkheid tussen het volk en de koningen, over de gewillige onderwerping van het proletariaat aan hun heersers. De traditionele tweedeling tussen meesters en slaven werd zo sterk bijgebracht dat het klootjesvolk een leider nodig heeft om zich aan te onderwerpen, en zo zijn eigen onderdrukking vormgeeft.
‘Dhaleen’ (op de dool) is een typisch arabische atmosferische intro, maar dan wordt het agressieve black metal. ‘Zamjara Alat’ (stijgend geblaf) maakt zijn naam volledig waar. Volgen nog zeven nummers van ontembare agressie, maar wel steeds sterk gekanaliseerd in prachtige melodieën en uitstekende techniek. Het grootste gebrek van deze cd is dat hij slechts 39 minuten duurt, maar het zijn wel 39 minuten zalig genieten.
Doganov staat bij ons al even bekend als een groep met een enorm potentieel, het potentieel van een ware splinterbom, een verzameling explosieven in verschillende kalibers sterke melodieën die evenveel climaxen zijn die op je worden afgevuurd. Hoe ze dat doen? Met dansbare beats en zware gitaren…
Yep, ze hadden al indruk gemaakt ten huize Dark Entries met hun demo-cd ‘Pre1ncarnat1on’ uit 2013 (ook bekend als ‘Something Dark To Dance To’). De cd-versie was zo goed als meteen onvindbaar, en ergens is het spijtig dat fantastische nummers als ‘Endear You’ en ‘History’ niet op een schijfje terug te vinden zijn. Maar geen nood, nummers als ‘Mad To The sane’, ‘Blood and Rain’, ‘A Call To The Underworld’, het titelnummer ‘Conducting Chaos’ en eigenlijk de hele cd, zijn van hetzelfde kaliber. Stuk voor stuk stevige composities, gevarieerd genoeg om je aandacht de hele tijd te grijpen dankzij de wisselwerking van rustige passages met agressieve uitbarstingen.
Er werkten een paar mooie gasten mee aan de cd. Didier Moens van La Muerte deed de productie. Toetsenist Frédéric, die een verleden heeft in de dance-scene, heeft ervoor gezorgd dat dance-meester Frank Jordens - die lange tijd de discotheken onveilig maakte onder de naam Frank T. Wallace - de zaak gemasterd heeft. En zo zie je maar… de mix van gitaren en beats werkt zelfs op dit niveau door.
De groep is thans gereduceerd tot een trio, maar klinkt daarom niet minder stevig. Referenties naar Rammstein, Die Krupps of Nine Inch Nails zijn legio, maar je kunt de heren van Doganov moeilijk verwijten één van deze groepen te kopiëren. Daarvoor is hun eigen stijl te herkenbaar. Stevig, maar tegelijk melodisch en expressief. De zang van Karl speelt hier zeker een belangrijke rol in. Doganov - die het overigens enkel met synth, gitaar en zang doet - is bovendien heel erg op het dansbare gericht. Een hommage aan Front 242 in de vorm van een cover van ‘Headhunter’ is wellicht meer dan een statement.
Met ‘Conducting Chaos’ heeft Doganov een prima plaat afgeleverd die hun reputatie vast definitief zal vestigen. Live zijn ze trouwens een hele belevenis, en we kunnen enkel hopen dat er veel optredens zullen volgen om dit werk te promoten.
Mocht u niet vertrouwd zijn met Al-Namrood, het gaat om een groep die uw respect verdient. Religiekritische black metal maken in Saoedi-Arabië kan je immers je hoofd kosten. De bandleden leven volledig geïsoleerd en duchten heel erg dat hun namen ooit vrijkomen. Ze bestaan reeds sinds 2008 en hebben sindsdien 5 platen uitgebracht, die onder meer schitteren door de incorporatie van oosterse elementen in hun black metal. Nummer 6 staat in de pijplijn en komt op 27 november uit. De titel 'Diaji Al Joor' betekent zoveel als 'duisternis van onrecht'. Intussen kunt u reeds de video bekijken voor het nummer 'Hayat Al Khezea' bekijken, waarin u onder meer getuige bent van een onthoofding.
Nu we het toch over Saoedi-Arabië hebben, herinneren we u er graag aan dat de uiterst moedige blogger Raif Badawi er in een kerker zit weg te kwijnen voor de misdaad van het uiten van zijn mening, die kritisch is tegenover het regime en de islam. Hij kreeg reeds 50 van de duizend zweepslagen tot dewelke hij was veroordeeld, maar door zijn slechte gezondheid en de internationale verontwaardiging werd deze straf opgeschort. Uitstel is helaas geen afstel, en het flagelleren kan nog altijd opnieuw beginnen.
U houdt nog steeds van de goede oude Type O Negative? U hebt zich misschien afgevraagd wat het resultaat zou zijn indien een schare new wave groepen uit allerhande stijlen - wave, neofolk, dark ambient, et cetera - hun nummers zouden herwerken in evenveel subgenres? Dan zal u vast in uw nopjes zijn met het initiatief van Darkitalia. Een schare Italiaanse groepen hebben zich een nummer van Type O Negative eigen gemaakt, en de resultaten zijn verwonderlijk en origineel. Een greep uit de deelnemende bands: Spiritual Front, The Stompcrash, Lia Fail en Furvus. Je kan de cd gratis beluisteren op abndcamp, alsook opladen voor een prijs die je zelf bepaalt.
Jawel, u hoort het goed. Black Metal leeft in Saoedi-Arabië, zij het volledig ondergronds. Je riskeert gevangenis of zelfs de doodstraf voor het spelen ervan. Al-Namrood betekent ongelovige en bindt de strijd aan met de islam. Onze collega's van Vice hebben de gitarist van het trio zelfs kunnen interviewen. Daarin spreekt Mephisto over de moeilijkheden en de gevaren van het maken van Black Metal is de repressieve theocratie. Een citaat: 'De obstakels zijn echt kolossaal. In radicaal islamitische landen wordt onze muziek gezien als een misdaad. We leven onze levens in totale isolatie; onze identiteit houden we geheim. Het is riskant en hoe meer we groeien en hoe meer aandacht we krijgen, hoe groter het gevaar wordt.'
